Προγνωστικά Όσκαρ 2026: Τα πιο αμφίρροπα βραβεία της ιστορίας

Για 98η χρονιά, το Χόλιγουντ γιορτάζει τον εαυτό του. Η Ακαδημία Κινηματογράφου (και Επιστημών, αν και μόνο κατά τίτλο) δίνει το βράδυ της Κυριακής, ή ξημερώματα Δευτέρας για εμάς, τα κινηματογραφικά της βραβεία. Και αυτό πάντα σημαίνει στοίχημα. Μόνο που φέτος τα πράγματα είναι περίεργα.

Συνήθως έχουμε μονάχα έξι ή επτά κατηγορίες να παίζονται όσο ζυγώνει η βραδιά. Φέτος είναι έξι ή επτά τα «κλειδωμένα» και σε όλα τα υπόλοιπα υπάρχει πέπλο μυστηρίου. Και αυτό κάνει τη βραδιά ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Και για τον θεατή και για όσους έχουμε τη λόξα να παίζουμε στοίχημα σε καλλιτεχνικά events και δη στα Όσκαρ.

Το ρεκόρ μου είναι 19 επιτυχίες σε 23 κατηγορίες (φέτος προστέθηκε και μία 24η, ενώ σύντομα έρχεται και η 25η). Συνηθίζω να λέω ότι κάποια μέρα θα πετύχω το απόλυτο και τότε θα τα παρατήσω όλα και θα γράψω ένα βιβλίο με τίτλο «Πώς Κατέκτησα το Στοίχημα στα Όσκαρ». Αυτή η χρονιά, προειδοποιώ, δεν θα είναι η φετινή. Η φετινή μάχη είναι τόσο παράδοξη, που τα πάντα μπορεί να συμβούν. Είναι χρονιά που προσφέρεται για ρίσκο. Είναι χρονιά που αξίζει το ποντάρισμα στο αουτσάιντερ και στις μεγάλες αποδόσεις. Τυφλά και παντού; Προφανώς και όχι.

Θα πιάσω τις 24 κατηγορίες μία προς μία. Άλλες θέλουν περισσότερη ανάλυση, άλλες όχι. Οπότε το κείμενο, να το ξέρετε, θα είναι μακρύ. Αλλά θα προσπαθήσω να σας δώσω όλα τα δεδομένα, ώστε ακόμα και αν δεν ακολουθήσετε το δικό μου παιχνίδι, θα μπορέσετε να ποντάρετε έχοντας όλα τα εργαλεία στα χέρια σας.

Και φυσικά, χωρίς να το έχει ζητήσει κανείς, θα σας ενημερώνω τι θα ψήφιζα εγώ, αν ήμουν μέλος της Ακαδημίας και όχι απλά ένας άρρωστος σινεφίλ, που χαλάει εκατοντάδες ευρώ το χρόνο στο σινεμά.

Τα… κλειδωμένα 🔒

Θα ξεκινήσω από τα (λίγα) βραβεία που θεωρώ κλειδωμένα (και δεν αξίζει να ψάξουμε καν την έκπληξη στο ποντάρισμά μας) και θα συνεχίσω με εκείνα στα οποία πραγματικά υπάρχει ντέρμπι και περιλαμβάνουν τα περισσότερα από τα «μεγάλα» βραβεία των Όσκαρ 2026.

Όσκαρ Α Γυναικείου Ρόλου

Το μοναδικό Όσκαρ στις κατηγορίες υποκριτικής που έχει κλειδώσει είναι αυτό του Α’ Γυναικείου Ρόλου. Η Τζέσι Μπάκλεϊ του Hamnet έχει κερδίσει όλα τα βραβεία που θα μπορούσε στη διάρκεια της σεζόν και το μόνο που έχει ενδιαφέρον όσο πλησιάζουμε την τελετή, είναι πόσο εντυπωσιακό θα είναι αυτή τη φορά το φόρεμά της στο κόκκινο χαλί.

Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι θα γίνει εκείνη η πρώτη Ιρλανδέζα ηθοποιός που κατακτά Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου και όχι η Σέρσα Ρόναν των τεσσάρων υποψηφιοτήτων πριν καλά καλά κλείσει τα 30.

Να πω την αλήθεια μου, το καλοκαίρι, όταν είδα το If I Had Legs I’d Kick You, έλεγα ότι το Όσκαρ γράφει ήδη το όνομα της Ρόουζ Μπερν. Ωστόσο, με το που είδα την Μπάκλεϊ στο Hamnet, καβάλησα το τρένο των οπαδών της μαζί με όλους τους υπόλοιπους. Και, εδώ που τα λέμε, ειδικά σε αυτήν την κατηγορία, όταν η Ακαδημία βλέπει κοντινό πλάνο σε γυναίκα που κλαίει και βγαίνει λίγη μυξούλα από το ρουθούνι, είναι τελειωμένη υπόθεση.

 

Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου

Θα μιλήσουμε παρακάτω για τα ειδικά μπετ στις στοιχηματικές εταιρίες, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι η μάχη μεταξύ του Sinners (των 16 υποψηφιοτήτων) και του One Battle After Another (των 13 υποψηφιοτήτων) για το ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής της βραδιάς. Όπως και να έχει, οι δύο δημιουργοί τους, ο Ράιαν Κούγκλερ και ο Πολ Τόμας Άντερσον, θα φύγουν με τουλάχιστον ένα χρυσό αγαλματίδιο στην τσάντα του καθενός, αυτό του σεναρίου, αφού βρίσκονται σε διαφορετική κατηγορία.

Ο Κούγκλερ θα κατακτήσει το πρώτο της καριέρας του για το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, για το πρωτοποριακό του Sinners, μία ταινία που βγήκε νωρίς μέσα στη σεζόν, όμως όχι μόνο κράτησε το μομέντουμ της, αλλά εκτινάχθηκε όσο πλησίαζε η περίοδος των βραβείων. Το Sinners, στο πρωτότυπο σενάριο, παίζει χωρίς αντίπαλο.

 

Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου

Τα είπαμε και παραπάνω. Όπως ο Ράιαν Κούγκλερ, έτσι και ο μεγάλος Πολ Τόμας Άντερσον θα πάρει το πρώτο Όσκαρ της καριέρας του (και πολύ τού το έχουν καθυστερήσει) για το σενάριο του One Battle After Another. Και όταν λέω ότι του το έχουν καθυστερήσει, θεωρώ ότι θα μπορούσε να έχει ήδη κερδίσει κάτι (σενάριο, σκηνοθεσία ή φωτογραφία) για τα αριστουργηματικά Boogie Nights, There Will Be Blood και Magnolia (ή και για το Phantom Thread, το οποίο προσωπικά δεν μου αρέσει, όμως αντικειμενικά είναι αρτιότατη ταινία).

Μιλάμε για ένα διασκευασμένο σενάριο που πατάει στα όρια του πρωτότυπου, αφού πήρε τη φενική ιδέα του Vineland, του βιβλίου του Τόμας Πίντσον και το έφερε σε εντελώς διαφορετική εποχή. Είναι ένα σενάριο που πρέπει να διδάσκεται σε πανεπιστήμια, σχολεία και σεμινάρια και δίκαια θα κατακτήσει το Όσκαρ.

 

Όσκαρ Κινουμένου Σχεδίου

Δεν ήταν καλή χρονιά για τα κινούμενα σχέδια. Να πω την αλήθεια μου, κανένα δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον ώστε να πάω να το δω. Αλλά εδώ μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα «locks» της βραδιάς, με το KPop Demon Hunters. Μαζί με το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, είναι το βραβείο που αν καταλήξει αλλού θα με κάνει να σκεφτώ σοβαρά να μην ασχοληθώ ξανά στοιχηματικά με τα Όσκαρ, γιατί πλέον τίποτα δεν θα έχει την παραμικρή λογική. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

 

Όσκαρ Μουσικής Επένδυσης

Λάτρεψα το σάουντρακ του Bugonia και θεωρώ ότι στο One Battle After Another η μουσική επένδυση κάνει την ταινία απείρως καλύτερη, αυξάνοντας την ένταση των σκηνών που χρειάζεται (και χρειάζεται αρκετά).

Αλλά πώς να πας κόντρα στο Sinners. Η μουσική στο Sinners είναι ένας επιπλέον χαρακτήρας. Είναι στο επίκεντρο της ταινίας και χρησιμοποιείται για να αναδείξει τη μαύρικη κουλτούρα. Στα 41 του, ο Λούντβιγκ Γκόρανσον θα σηκώσει το τρίτο του Όσκαρ (Black Panther, Oppenheimer) και θα συνεχίσει την πορεία του ώστε να γίνει ο Τζον Ουίλιαμς ή ο Χανς Ζιμερ (που υπήρξε, άλλωστε, μέντοράς του) της εποχής του.

 

Όσκαρ Μακιγιάζ και Κομμώσεων

Εδώ έχουμε ένα μεγάλο λάθος της Ακαδημίας. Η μη παρουσία του Weapons στις υποψηφιότητες (για τη μεταμόρφωση της Έιμι Μάντιγκαν σε θεία Γκλάντις) ανοίγει διάπλατα την πόρτα για το Frankenstein. Ένα Frankenstein που λογικά θα κέρδιζε ακόμα και αν ήταν υποψήφιο το Weapons, όμως πλέον δεν υπάρχει καν ρεαλιστικός αντίπαλος. Στα μάτια μου είναι το έκτο και τελευταίο «στάνταρ» της βραδιάς. Αυτό που θα ψήφιζα εγώ, το Kokuho, όχι μόνο δεν έχει ελπίδα, αλλά είναι τελευταίο στις αποδόσεις, σε μία κατηγορία που το φαβορί παίζει χωρίς αντίπαλο.

 

Τα ντέρμπι

Όταν μιλάω για ντέρμπι, εννοώ τα βραβεία που δεν είναι ήδη κλειδωμένα. Κάποια είναι πιο ανοιχτά από άλλα. Κάποια έχουν ένα δυνατό φαβορί, όμως μπορεί να υπάρξει ανατροπή, ενώ σε άλλες κατηγορίες πηγαίνουμε με τις πέντε υποψηφιότητες να έχουν ρεαλιστικές πιθανότητες. Επειδή είμαι άτιμος, δεν θα κρατήσω σειρά δημοφιλίας του βραβείου, αλλά θα πάω με τη σειρά που βολεύει το αφήγημά μου. Και είστε, ίσως, τυχεροί, γιατί με βολεύει να ξεκινήσω με το μεγαλύτερο ντέρμπι της βραδιάς.

Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου

Η βραδιά των Όσκαρ παραδοσιακά ξεκινάει με την απονομή ενός Όσκαρ Β’ Ρόλου. Τις μονές χρονιές είναι το Όσκαρ των ανδρών και τις ζυγές είναι των γυναικών. Εύχομαι φέτος να αλλάξουν τη σειρά (να δώσουν, για παράδειγμα, πρώτο το Όσκαρ για τη νέα κατηγορία, το καλύτερο κάστινγκ), γιατί το ποια θα πάρει το βραβείο για τον Β’ γυναικείο ρόλο μπορεί να αποτελέσει σπόιλερ για το υπόλοιπο της βραδιάς.

Έχοντας γράψει ήδη μία παράγραφο, δεν ξέρω πού θα καταλήξω. Δεν ξέρω ποια θα είναι η τελική μου πρόβλεψη για τη συγκεκριμένη κατηγορία. Όταν ξεκίνησε η σεζόν των βραβείων, το απόλυτο φαβορί ήταν η Τιάνα Τέιλορ. Παίζει λίγο στο One Battle After Another, θα πουν κάποιοι. Παίζει στο πρώτο μισάωρο και μετά χάνεται. Όσοι το λένε, δεν έχουν καταλάβει την ταινία. Η παρουσία της, ή το αποτέλεσμα της παρουσίας της, παίζει ρόλο ακόμα και όταν δεν είναι στη σκηνή. Όπως συνέβαινε στο Silence of the Lambs. Ή κάποιος θα πει ότι τα 24 λεπτά παρουσίας του Άντονι Χόπκινς στην οθόνη είναι λίγα; Πάντως, σήμερα η Τέιλορ είναι τρίτο φαβορί.

Έπειτα υπάρχει η Γούνμι Μοσάκου, που κέρδισε τα BAFTA (αν και είναι αλήθεια πως ως μισή Βρετανίδα, μεγαλωμένη στο Μάντσεστερ, έπαιζε εντός έδρας), αποκάλυψη στο ρόλο της ως Άνι στο Sinners.

Και υπάρχει και η Έιμι Μάντιγκαν, την οποία πόνταρα στο 7.00 για την ερμηνεία της ως θεία Γκλάντις στο Weapons και πλέον είναι το μεγάλο φαβορί, μετά το θρίαμβό της (και την υπέροχη ομιλία της) στα Actors’ Awards. Δίνω μεγάλη σημασία στα βραβεία των ηθοποιών, αφού αποτελούν το μεγαλύτερο δημογραφικό και στα Όσκαρ και στην περίπτωση της Μάντιγκαν αισθάνομαι δικαιωμένος.

Αν κερδίσει, θα είναι από τις πιο όμορφες στιγμές στα Όσκαρ. Μία γυναίκα που πήρε την προηγούμενη υποψηφιότητά της (μία και μοναδική στη ζωή της μέχρι φέτος) πριν γεννηθώ εγώ, το 1986, για το Twice in a Lifetime, ο τίτλος του οποίου δένει τόσο όμορφα με την περίπτωσή της και τα Όσκαρ… Εναντίον της λειτουργεί ότι το Weapons δεν έχει άλλη υποψηφιότητα.

Το εντυπωσιακό είναι πως υπάρχει και τέταρτη υποψήφια με ρεαλιστικές (αν και λίγες) πιθανότητες: η Ίνγκα Ίμπσντοντερ Λίλεγκας, για το Sentimental Value. Ναι, δίνει ως και 50.00 στο Pamestoixima.gr, όμως έχει πιθανότητες.

Έλεγα, όμως, παραπάνω, ότι μπορεί αυτή η κατηγορία να είναι σπόιλερ. Αν κερδίσει η Μοσάκου, ειδικά, θα προδικάζει τεράστια νίκη του Sinners στη βραδιά. Πάντως, εγώ θα είμαι χαρούμενος αν κερδίσει είτε η Μάντιγκαν, είτε η Τέιλορ. Έδωσαν δύο ρόλους, ως θεία Γκλάντις και ως Πρεφίντια Μπέβερλι Χιλς, που θα μνημονεύονται για χρόνια.

 

Όσκαρ Κάστινγκ

Αν η βραδιά δεν ξεκινήσει με το Όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου, είναι πολύ πιθανό να δούμε ως πρώτο βραβείο αυτό του καλύτερου κάστινγκ, εκεί όπου υπάρχει (εν μέρει) ελληνικό ενδιαφέρον. Θα φτάσουμε όμως εκεί.

Με δεδομένο ότι θα δούμε για πρώτη φορά αυτήν την κατηγορία, δεν έχουμε το παρελθόν και την παράδοση ως οδηγό. Επίσης, δεν είναι λίγοι όσοι θεωρούν ότι τα μέλη της Ακαδημίας θα μπερδευτούν και θα αντιμετωπίσουν το βραβείο για το καλύτερο κάστινγκ, ως το βραβείο για το καλύτερο καστ (σαν την κατηγορία του καλύτερου ανσάμπλ στα Actors’ Awards, για παράδειγμα). Αλλά δεν είναι αυτό. Είναι το βραβείο για τον καλύτερο διευθυντή κάστινγκ, για την καλύτερη επιλογή ηθοποιών που ταιριάζουν στο ρόλο και για την ανακάλυψη νέων ταλέντων.

Φαβορί εδώ ήταν για καιρό η ελληνικής καταγωγής Κασσάνδρα Κουλουκουντή, για το One Battle After Another. Πλέον έχει υποχωρήσει σε ρόλο δεύτερου φαβορί, πίσω από τη Φρανσίν Μέιλερ του Sinners. Κι εγώ θεωρώ ότι το Sinners θα πάρει το βραβείο, τόσο για την εξαιρετική δουλειά που όντως έχει γίνει, όσο και επειδή η Μέισλερ έχει καστάρει το μισό Χόλιγουντ σε ρόλους από το 1994 μέχρι σήμερα. Αυτοί που ψηφίζουν έχουν βρει δουλειά, έχουν φάει ψωμάκι χάρη σε εκείνη. Είναι ώρα να την ευχαριστήσουν.

Ηχηρή είναι η απουσία της Ίνγκβιλ Κόλσετ Χάγκα και της Άβι Κάουφμαν, που ήταν υπεύθυνες κάστιγνκ στο Sentimental Value. Η ταινία πήρε τέσσερις υποψηφιότητες για τους ηθοποιούς της, όμως οι άνθρωποι που έστησαν αυτό το καστ έμειναν εκτός.

Όσο για το προσωπικό μου γούστο, εγώ θα έβαζα την ψήφο μου στο The Secret Agent, αγού ο Γκάμπριελ Ντομίνγκες κάσταρε ελάχιστους ηθοποιούς και οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν ερασιτέχνες, κάτοικοι του Ρεσίφε. Ειδικά η παρουσία της Τάνια Μαρία, της γιαγιάς που έκανε το υποκριτικό της ντεμπούτο στα 79 της, έχοντας περάσει μια ζωή ως μοδίστρα, είναι συγκλονιστική.

 

Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού

Πάμε τώρα σε μία κατηγορία που οι περισσότεροι θεωρούν κλειδωμένη, όμως δεν είναι έτσι. Όλα δείχνουν ότι το Golden από το KPop Demon Hunters θα κερδίσει το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, θα κερδίσει, όμως οι αποδόσεις αδικούν τον ανταγωνισμό. Το δικό μου αγαπημένο τραγούδι είναι το Train Dreams (από την ομώνυμη ταινία), του Νικ Κέιβ. Όμως μονάχα δύο τραγούδια θα ακουστούν στη διάρκεια της τελετής: το Golden και το I Lied to You, από το Sinners, το οποίο είναι πολύ ισχυρό αουτσάιντερ. Και επειδή θα ακουστούν αυτά τα δύο, βλέπω πολλούς που ψήφισαν το Golden τυφλά (επειδή είναι το νέο Let it Go και ακούγεται παντού) να μετανιώνουν. Ειδική μνεία για την Diane Warren, η οποία είναι υποψήφια για 17η φορά, χωρίς να έχει κερδίσει ποτέ το βραβείο.

 

Όσκαρ Φωτογραφίας

Και εδώ πηγαίνουμε σε μια κατηγορία που βλέπω ανατροπή και έκπληξη. Και είναι ένα στοίχημα που θα παίξω (θα μιλήσω πιο κάτω αναλυτικά για την απόφασή μου για το τι να παίξω σήμερα). Αλλά πρώτα τα δεδομένα.

Φαβορί είναι ο Μάικλ Μπάουμαν, επί χρόνια συνεργάτης του Πολ Τόμας Άντερσον. Σε όλες τις προηγούμενες ταινίες, μοιράζονταν την κινηματογράφηση, χωρίς ποτέ να κερδίσουν. Γενικώς υπάρχει μεγάλη καχυποψία στο Χόλιγουντ για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν οι ίδιοι τη φωτογραφία και δεν αποκλείεται να είναι αυτός ακριβώς ο λόγος που άφησε τη σκηνή αποκλειστικά για τον Μπάουμαν ο Άντερσον.

Εγώ προσωπικά θα ψήφιζα το One Battle After Another, ειδικά για την μαγική σκηνή της καταδίωξης στην έρημο, που θα μείνει στην ιστορία του σινεμά. Ωστόσο, θεωρώ ότι για πρώτη φορά θα έχουμε γυναίκα νικήτρια του βραβείου. Και μάλιστα μια Αφροαμερικανίδα, την Ότομν Ντουράλντ Άρκαπο. Έχει κάνει καταπληκτική δουλειά, το Sinners έχει συγκλονιστικό μομέντουμ το τελευταίο δίμηνο, αλλά και το narrative είναι ξεκάθαρα υπέρ της.

Αουτσάιντερ με ρεαλιστικές πιθανότητες για να κάνει μεγάλη ανατροπή είναι και ο Αντόλφο Βελόζο, διευθυντής φωτογραφίας του Train Dreams, ο οποίος ήδη έχει κάνει μία ηχηρή έκπληξη φέτος, κερδίζοντας στα Critics Choice Awards.

Όπως ξαναείπα, εδώ είναι η πρώτη επίσημη στοιχηματική μου επιλογή, να κερδίσει το Όσκαρ Φωτογραφίας το Sinners, σε απόδοση 4.35 στη Novibet.

 

Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους

Ας κάνουμε ένα διάλειμμα από τις μάχες του Sinners και του One Battle After Another και ας μιλήσουμε για τις τρεις κατηγορίες των ταινιών μικρού μήκους, όπου πάντα υπάρχουν εκπλήξεις. Είναι οι πιο απρόβλεπτες κατηγορίες και πάντα έχουν νόημα για στοιχηματισμό.

Είδα τέσσερις από τις πέντε ταινίες μικρού μήκους φέτος (δεν είδα το Butcher;s Stain) και θεωρώ ότι τρεις από αυτές έχουν σχεδόν ίσες ελπίδες για το βραβείο. Η τέταρτη ήταν η αγαπημένη μου… Το ειρωνικό μετα-φεμινιστικό Jane Austen’s Period Drama δεν θα κερδίσει. Όμως και τα άλλα τρία έχουν ελπίδες.

Για καιρό φαινόταν ότι το Two People Exchanging Saliva έχει κλειδωμένο το βραβείο (όσο κλειδώνουν τα βραβεία στις κατηγορίες μικρού μήκους). Ερωτεύτηκα την ιδέα πίσω από την ταινία (για μια κοινωνία όπου το φιλί τιμωρείται με θάνατο και οι άνθρωποι μασούν ωμό κρεμμύδι και τσίχλες σκόρδου για να μην μπαίνουν σε πειρασμό), όμως το εύρημα καταντάει βαρετό πολύ γρήγορα. Είχε την προοπτική να είναι αριστούργημα και με ενοχλεί που δεν τα κατάφερε.

Σήμερα βλέπω ως οριακό φαβορί το The Singers. Ειλικρινά, ξέχασα την ταινία πέντε μέρες αφότου την είδα. Στοιχηματικά θα πάω με το A Friend of Dorothy, ένα πολύ γλυκό φιλμ, στο οποίο παίζουν δύο αναγνωρίσιμοι ηθοποιοί (πάντα μετράει), η Μίριαμ Μαργκόλις και ο Στίβεν Φράι. Θα το ποντάρω στο 4.35 της Stoiximan.

 

Όσκαρ Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους

Κούρσα για τρία άλογα είναι η κατηγορία των κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους. Είδα και τις τρεις ταινίες που συζητιούνται περισσότερο λίγες ώρες πριν γράψω αυτό το κείμενο (ώστε να είμαι ενημερωμένος) και έχω ήδη μία αγαπημένη, για πολύ προσωπικούς λόγους. Το Butterfly (σχεδιασμένο με νερομπογιές, ένα πανέμορφο έργο τέχνης) αφορά τον κολυμβητή Αλφρέντ Νακάς, ο οποίος συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες πριν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στο μεσοδιάστημα, ως Εβραίος, πέρασε από το Άουσβιτς, όπου πέρασε ένα χρόνο και όπου δολοφονήθηκε όλη του η οικογένεια.

Και είναι μία από τις ιστορίες που έχω πιάσει στο βιβλίο μου, «Του Ωραίου, Του Μεγάλου και του Αληθινού» (εκδ. Μωβ Σκίουρος). Μετά από αυτό το shameless plug, συνεχίζω.

Αυτό θα ψήφιζα και αυτό θεωρώ ότι θα κερδίσει, όμως δεν το ποντάρω. Είναι πολύ πιθανό να δούμε νίκη του The Girl Who Cried Pearls, επίσης πανέμορφο, γυρισμένο με την πάντα γοητευτική τεχνική του stop motion, ή ακόμα και του Retirement Plan, που με πολύ πιο παραδοσιακό animation φαντάζει ως πιο safe επιλογή για τους ψηφοφόρους της Ακαδημίας.

 

Όσκαρ Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους

Επίτηδες άφησα τελευταίο το ντοκιμαντέρ από τις τρεις κατηγορίες μικρού μήκους, για δύο λόγους. Πρώτον, και τα πέντε φιλμ έχουν ελπίδες. Δεύτερον, η Γκίτα Γκαντμπίρ είναι υποψήφια και στις δύο κατηγορίες του ντοκιμαντέρ, οπότε θέλω να ακολουθήσω με το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους. Όλο τσαχπινιές είμαι.

Λοιπόν, έχοντας δει τέσσερα από τα πέντε υποψήφια ντοκιμαντέρ μικρού μήκους (δεν είδα το Children No More: “Were and Are Gone”), το μόνο που ελπίζω είναι να μην κερδίσει το Perfectly A Strangeness, γνωστό και ως «η ταινία με τα γαϊδουράκια που περνάνε μπροστά από την κάμερα». Δεν έχει να πει τίποτα. Το αγαπημένο μου ήταν το The Devil is Busy, που μιλάει για το πολύ δύσκολο θέμα των κλινικών εκτρώσεων στις ΗΠΑ.

Πολύ δυνατό το Armed Onle with a Camera: The Life and Death of Brent Renaud. Ναι, άλλο ένα ντοκιμαντέρ για την εισβολή στην Ουκρανία, όμως (παρότι μιλάει για τη δολοφονία ενός ντοκιμαντερίστα) δεν είναι τόσο βαρύ και ψυχοβγαλτικό όσο τα περισσότερα που έχουμε δει εδώ και χρόνια. Η λογική λέει ότι, έστω και οριακά, θα κερδίσει το Αll the Empty Rooms, που επισκέπτεται δωμάτια παιδιών που έχουν χάσει τη ζωή τους σε μαζικές δολοφονίες σε σχολεία των ΗΠΑ.

 

Όσκαρ Ντοκιμαντέρ

Όπως υποσχέθηκα (και τηρώ τις υποσχέσεις μου) πάμε στο Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Εδώ φαβορί είναι η ταινία της Γκίτα Γκαντμπίρ, το The Perfect Neighbor, με τη δύναμη των πέντε εκατομμυρίων προβολών στο Netflix.

Ωστόσο, κάτι μέσα μου λέει ότι η Ακαδημία δεν θα ψηφίσει ένα επεισόδιο σειράς true crime, που απλώς έχει γυριστεί πολύ καλύτερα. Τα Όσκαρ αγαπούν τα πολιτικά ντοκιμαντέρ και τίποτα δεν είναι πιο πολιτικό από το Mr Nobody Against Putin. Κάποιος θα πει (και σωστά) ότι το The Perfect Neighbor κέρδισε αρκετά από τα βραβεία που προηγήθηκαν των φετινών Όσκαρ, όμως σε καμία από τις νίκες του δεν είχε απέναντί του το Mr Nobody Against Putin, το οποίο θα βάλω στο δελτίο μου, στο 4.00 της Stoiximan.

Όσο για το δικό μου αγαπημένο, το Come See Me in the Good Light, δεν νομίζω ότι έχει ελπίδες

 

Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου

Βάζω εδώ το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για να δω αν προσέχετε, ή αν βαρεθήκατε με τις σχετικά μη δημοφιλείς κατηγορίες. Μην κοροϊδευόμαστε, ελάχιστοι το διαβάζουν αυτό το κείμενο, περισσότερο δική μου ψυχοθεραπεία είναι. Ας δούμε τι γίνεται στην κούρσα για τον καλύτερο ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο.

Μέχρι πριν από μερικές βδομάδες, η νίκη του Τιμοτέ Σαλαμέ για το Marty Supreme έδειχνε βέβαιη. Κάθε άλλο δεν είναι έτσι τα πράγματα σήμερα. Στη διάρκεια της επιθετικής method καμπάνιας του, ο Σαλαμέ ήταν ανυπόφορος. Οι τρέλες του δούλεψαν προκειμένου να καθίσουν περισσότεροι πισινοί σε θέσεις κινηματογραφικών αιθουσών, όμως θεωρώ ότι δούλεψε ανάποδα με τα μέλη της Ακαδημίας.

Ίσως για αυτό να είδαμε τόσο ενθουσιασμό στα Actors’ Awards όταν η Βαϊόλα Ντέιβις διάβασε το όνομα του Μάικλ Μπ. Τζόρνταν. Το μομέντουμ έχει αλλάξει άρδην.

Βλέπω τον Τζόρνταν (που μέχρι πριν από δύο βδομάδες πλήρωνε 17.00 και πλέον είναι φαβορί) να κερδίζει, όμως πραγματικά τέσσερις από τους πέντε υποψήφιους θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να ακούσουν το όνομά τους όταν έρθει η ώρα της απονομής.

Τελευταία στιγμή αποφάσισα να μην συμπεριλάβω ως πιθανό αουτσάιντερ τον Βάγκνερ Μόουρα, αλλά να κρατήσω τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο (παρότι πληρώνει 20.00), καθώς μπορώ να δω ένα ρεαλιστικό σενάριο στο οποίο κάνει την απόλυτη έκπληξη και κερδίζει το βραβείο, με τη δυναμική των ψηφοφόρων που θέλουν να ψηφίσουν την αγαπημένη τους ταινία σε κάθε πιθανή κατηγορία.

 

Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου

Δύο συνεχόμενα βραβεία υποκριτικής για άντρες; Ναι. Γιατί βολεύει το αφήγημά μου, όπως είπαμε.

Αν ο Τιμοτέ Σαλαμέ ήταν ανυπόφορος και μαρκέταρε υπερβολικά την ταινία του, θαρρώ ότι ο Σον Πεν το παράκανε από την άλλη πλευρά. Δείχνει τόσο κουλ. Δείχνει να μην τον νοιάζει. Έχει σαρώσει τα βραβεία τελευταία και δεν πηγαίνει καν στις τελετές. Και όταν πηγαίνει, αγνοεί τους κανόνες και ανάβει τσιγάρο. Έχει ήδη δύο Όσκαρ, δεν τον ενδιαφέρει αν θα τον θεωρήσουν αντιπαθητικό οι ψηφοφόροι.

Ναι, είναι κουλ, ναι είναι πλέον το φαβορί, έχοντας προσπεράσει στις αποδόσεις τον Στέλαν Σκάρσγκαρντ. Αλλά φοβάμαι ότι η συμπεριφορά του θα του κάνει κακό.

Μέχρι στιγμής έχω ποντάρει σε τρεις ηθοποιούς που κέρδισαν τα βραβεία του σωματείου ηθοποιών. Και συνήθως οι ίδιοι παίρνουν και το Όσκαρ. Αλλά εδώ πάω με τη μεγάλη έκπληξη.

Θα ποντάρω στον πιο συμπαθή τύπο αυτής της κούρσας των Όσκαρ, στον Ντελρόι Λίντο, τον βετεράνο ηθοποιό που στα 73 του πήρε την πρώτη του υποψηφιότητα για το Sinners. Είναι το πρόσωπο της καμπάνιας της ταινίας, αυτός που παρέλαβε τα βραβεία του ανσάμπλ στα Actor Awards και έδωσε έναν υπέροχο λόγο. Η ψηφοφορία για τα Όσκαρ δεν είχε ακόμα κλείσει, οπότε δεν αποκλείεται να «έκλεψε» ψήφους την τελευταία στιγμή. Θα χαρώ αν κερδίσει (άλλωστε είπαμε ότι θα το ποντάρω στο 12.00 της Stoiximan), αν και η αγαπημένη μου ερμηνεία της χρονιάς ήταν αυτή του Μπενίσιο ντελ Τόρο (που δεν έχει ελπίδες να κατακτήσει το βραβείο).

 

Όσκαρ Κοστουμιών

Και πάμε πίσω στις «μικρές» κατηγορίες, εκεί όπου αν ο νικητής μιλήσει πάνω από 20 δευτερόλεπτα, θα πέσει μουσικό χαλί για να τον κόψει. Εδώ υπάρχει τεράστιο φαβορί και είναι το Frankenstein (υπάρχει επίσης και μια εντελώς ακατανόητη υποψηφιότητα του Avatar: Fire and Ash, παρότι όλα τα κοστούμια είναι ψηφιακά). Ωστόσο, δεν είναι κλειδωμένη η νίκη του «Φράνκι».

Το Sinners, με το εντυπωσιακό του μομέντουμ, έχει ελπίδες. Και, να πω την αλήθεια μου, δεν βλέπω το Frankenstein να κερδίζει και τα τρία βραβεία για τα οποία είναι φαβορί. Μία πιθανή του ήττα είναι στα κοστούμια και μία άλλη στο σχεδιασμό παραγωγής. Δεν ξέρω πού θα σκάσει, αλλά θεωρώ πώς θα σκάσει.

Στοιχηματικά, αφού πρέπει να πάρω το ρίσκο σε μία από τις δύο κατηγορίες, θα το κάνω στην επόμενη, όμως στο δελτίο μου δεν θα μπει αυτό. Θα μπει ένα ειδικό, που θα αποκαλύψω σε λίγο (αν και πιθανότατα το έχετε ήδη μυριστεί).

 

 

Όσκαρ Σχεδιασμού Παραγωγής

Ερχόμαστε στο σχεδιασμό παραγωγής και τη σκηνογραφία. Εδώ είναι που βλέπω (και θέλω) να γίνει το «μπαμ» και να κλέψει το Sinners το Όσκαρ από το Frankenstein. Δεν είμαι τόσο τολμηρός ώστε να το ποντάρω, είπαμε, θα το κάνω διαφορετικά, αργότερα, όμως θα το δώσω ως επίσημη πρόβλεψη της κατηγορίας.

Μου φαίνεται παράξενο που θα βάλω στη λίστα ως «πιθανό αουτσάιντερ» μία απόδοση του 1.09, αλλά είναι ό,τι είναι.

 

Όσκαρ Ήχου

Και εδώ έχουμε ξεκάθαρο φαβορί, το F1: The Movie. Ωστόσο, δεν είναι κλειδωμένο. Δεν μπορώ να μην βάλω στην bingo card μου το να κερδίσει η ταινία με τα μονοθέσια να κάνουν «βρουμ-βρουμ», όμως μπορώ να δω ένα σενάριο που η «σνομπ» Ακαδημία θα επιβραβεύσει το Sinners με τον πιο ρομαντικό ήχο του.

Αλλά κι εγώ ο σνομπ (χωρίς εισαγωγικά εδώ), άλλο θα ήθελα να δω να κερδίζει. Κάτι οι εκρήξεις, κάτι η μουσική ειδοποίησης (δεν κάνω άλλο spoiler) και η χρησιμοποίησή της στην τρίτη πράξη της ταινίας, με σπρώχνουν προς το One Battle After Another.

 

Όσκαρ Οπτικών Εφέ

Όσο ο θείος Τζίμι του Χόλιγουντ, ο Τζέιμς Κάμερον, βγάζει ταινίες Avatar, θα είναι φαβορί για την κατηγορία των οπτικών εφέ στα Όσκαρ. Ωστόσο, τις τελευταίες ώρες, με τη δημοσιοποίηση μερικών ανώνυμων ψηφοδελτίων, έχουμε δει ότι ίσως τα μέλη της Ακαδημίας έχουν αρχίσει να κουράζονται. Υπάρχει πιθανότητα να χάσει το Avatar: Fire and Ash. Δεν το θεωρώ πιθανό, όμως δεν είναι και εντελώς απίθανο, για αυτό και το βάζω σε αυτό το κομμάτι του κειμένου. Πάντως, με τον ανταγωνισμό που υπάρχει, θα ήταν μάλλον σκανδαλώδες να μην πάει το βραβείο εκεί που πήγε και για τις δύο πρώτες ταινίες της σειράς.

 

Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας

Εδώ έχουμε πραγματικά πέντε ταινίες που άλλη χρονιά θα έπαιρναν το Όσκαρ και θα έτρεχαν. Θα αφήσω εκτός το Sirāt, που πίκαρε πολύ νωρίς και πλέον έχει χάσει μομέντουμ. Από εκεί και πέρα, οι άλλες τέσσερις έχουν ελπίδες. Το It Was Just an Accident του Τζαφάρ Παναχί δεν μου άρεσε. Και θεωρώ ότι δεν άρεσε και σε πολλούς από όσους το είδαν. Ωστόσο, το πολιτικό του μήνυμα, για τους πολιτικούς κρατούμενους στο Ιράν, είναι πολύ δυνατό αυτήν τη στιγμή.

Το Sentimental Value είναι βεβαίως το φαβορί. Έχει μαζέψει πάρα πολλές υποψηφιότητες για να χάσει και στην κατηγορία που είναι φαβορί, σωστά; Κι όμως, αν υπάρξει διαρροή ψήφων, τότε το βραζιλιάνικο The Secret Agent μπορεί να «κλέψει» το βραβείο. Οι Βραζιλιάνοι ξέρουν να κάνουν καμπάνιες και το έχουμε δει.

Και τέλος, ίσως να είμαι πολύ ρομαντικός, όμως βλέπω μια χαραμάδα από την οποία μπορεί να χωθεί στο κάρδο των αουτσάιντερ η δεύτερη αγαπημένη μου ταινία του 2025 (πίσω από το One Battle After Another), το The Voice of Hild Rajab. Δεν ήταν η καλύτερη ταινία της χρονιάς, όμως ήταν η σημαντικότερη. Και θα ήθελα να τη δω να κάνει τη μεγαλύτερη έκπληξη της βραδιάς.

Εκεί όπου συνήθως βάζω τα ονόματα του υποψήφιου, εδώ θα βάλω τη χώρα. Στη διεθνή ταινία είναι η χώρα που βραβεύεται, αν και συνήθως είναι ο σκηνοθέτης που τιμητικά ανεβάνει στη σκηνή για να παραλάβει το Όσκαρ.

 

Όσκαρ Σκηνοθεσίας

Είναι επιτέλους η ώρα να πάρει ο Πολ Τόμας Άντερσον, ο αγαπημένος μου PTA, το βραβείο που αξίζει εδώ και χρόνια. Και θα το πάρει με την αγαπημένη μου ταινία του. Δεν θα είναι ένα Όσκαρ «συνολικής προσφοράς», όπως (για παράδειγμα) του Λεονάρντο ΝτιΚάπριο για το Revenant.

Υπάρχει περίπτωση να το χάσει; Βεβαίως. Αν τo μομέντουμ του Sinners τον καβαλήσει, ίσως δούμε τον Ράιαν Κούγκλερ να ανεβαίνει στη σκηνή του Dolby Theater για να παραλάβει το βραβείο. Που μια χαρά θα το αξίζει, όμως εμένα θα μου δημιουργήσει μια μαυρίλα στην καρδούλα μου.

 

Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας

Και φτάσαμε στο μεγάλο βραβείο: το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Μιλάμε για κούρσα δύο αλόγων και εδώ, με τις αποδόσεις να είναι λάθος. Δεν υφίστανται τα 1.20 και κάτω σε μια χρονιά όπως η φετινή. Δεν πρόκειται να ποντάρω, γιατί όντως πιστεύω ότι θα κερδίσει η αγαπημένη μου ταινία της χρονιάς, όμως η αξία είναι στο αουτσάιντερ, χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Όταν πια θα έχουμε τις πρώτες ενδείξεις για έκπληξη (υπάρχουν βραβεία, όπως είπαμε, που αν πάνε στο Sinners θα δείξουν πιθανή ανατροπή), θα είναι αργά. Οι στοιχηματικές εταιρίες θα έχουν πλέον κλειδώσει τα πονταρίσματα. Όμως τουλάχιστον θα κάνουν μία ήττα (γιατί ως τέτοια θα τη δω) πιο απαλή, γιατί θα την έχω δει να έρχεται.

 

Όσκαρ 2026 προγνωστικά

Οπότε τι παίζουμε στο στοίχημα Όσκαρ 2026; Αρχικά, πάω με τις τέσσερις εκπλήξεις που ανέφερα ήδη:

Sinners στο Όσκαρ Φωτογραφίας, σε απόδοση 4.35 από τη Novibet.

A Friend of Dorothy στο Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους, σε απόδοση 4.35 από τη Stoiximan.

Mr Nobody Against Putin στο Όσκαρ Ντοκιμαντέρ, σε απόδοση 4.00 από τη Stoiximan

Ντερλόι Λίντο για το Sinners στο Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου, σε απόδοση 10.00 από τη Stoiximan.

Από εκεί και πέρα, στα ειδικά στοιχήματα, υπάρχουν δύο που μου τράβηξαν την προσοχή. Είναι το να πάρει το Frankenstein λιγότερα από 2,5 βραβεία, στο 4.60 της Novibet, αλλά και να κερδίσει το Sinners περισσότερα βραβεία από το One Battle After Another (στο 4.40, επίσης από τη Novibet). Ναι, έχω το One Battle After Another να κερδίζει τα δύο μεγάλα βραβεία, όμως το Sinners είναι στα μάτια μου νούμερο δύο σε πολλές κατηγορίες. Κάποιες θα σπάσουν και μπορεί να γίνει η ανατροπή. Οπότε συνοπτικά:

 

Αν φτάσατε ώς εδώ στο κείμενο, ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλές κινηματογραφικές εμπειρίες να έχουμε και θα τα ξαναπούμε στην επόμενη οσκαρική σεζόν. Γεια χαρά.